ه‍.ش. ۱۳۹۰ فروردین ۹, سه‌شنبه

فراخوان گزارشگران درمحکومیت حکم وحشیانه اعدام شیرکو معارفی

این در حالیست که میدانیم اعدام های مخفیانه زندانیان سیاسی بدون اطلاع خانواده ها و وکلای آنها بکرات از طرف رژیم حاکم صورت پذیرفته است. سکوت را جایز ندانیم و زندانیان سیاسی از جمله شیرکو معارفی  را در زندان های مخوف حاکمان تنها نگذاریم.  ما فعالین سیاسی - فرهنگی و اجتماعی بدین طریق مراتب اعتراض خود به حکم اعدام دولتی و عمل وحشیانه جمهوری اسلامی را اعلام نموده و خواهان توقف بازداشت ها, شکنجه و اعدام و آزادی بی قید و شرط شیرکو معارفی و سایر زندانیان سیاسی وعقیدتی می باشیم.
..........................

نامه سرگشاده فعالین سیاسی فرهنگی و اجتماعی به افکار عمومی جهانیان و نماینده ویژه سازمان ملل
     درمحکومیت حکم وحشیانه اعدام شیرکو معارفی
زندانی سیاسی کرد شیرکومعارفی دریک قدمی اعدام  است– اعتراض کنیم!
 بر اساس خبرهای دریافتی و منتشر شده,  جمهوری اسلامی قصد دارد که شیرکو معارفی را در امتداد اعدام های زنجیره ای اخیر به جوخه مرگ بسپارد و این زندانی سیاسی کرد را اعدام کند. شیر کو در مهر ماه هزار و سیصد و هشتاد و هفت بازداشت و تا این تاریخ در اسارتگاههای رژیم بسر میبرد. وی از سوی نهاد قضائی رژیم به اعدام محکوم و این اقدام جنایتکارانه از طرف بیدادگاههای انقلاب اسلامی تائید شده است. از جمله  اتهامات  وی "  اقدام علیه امنیت ملی "و " محاربه با خدا"  اعلام شده است. جمهوری اسلامی از دیرباز با سرکوب, شکنجه, زندان و اعدام با مردم ایران سخن گفته است و فشار بر زندانیان سیاسی و خانواده های آنها هرگز کاهش نیافته و این روند همچنان ادامه دارد.  بر طبق گزارشات اعلام شده تاریخ اعدام وی 11 اردیبهشت ماه 1390 برابر اول ماه مه  (روزجهانی کارگر)به اطلاع عموم رسیده است. این در حالیست که میدانیم اعدام های مخفیانه زندانیان سیاسی بدون اطلاع خانواده ها و وکلای آنها بکرات از طرف رژیم حاکم صورت پذیرفته است. سکوت را جایز ندانیم و زندانیان سیاسی از جمله شیرکو معارفی  را در زندان های مخوف حاکمان تنها نگذاریم.  ما فعالین سیاسی - فرهنگی و اجتماعی بدین طریق مراتب اعتراض خود به حکم اعدام دولتی و عمل وحشیانه جمهوری اسلامی را اعلام نموده و خواهان توقف بازداشت ها, شکنجه و اعدام و آزادی بی قید و شرط شیرکو معارفی و سایر زندانیان سیاسی وعقیدتی می باشیم.
گزارشگران
29.3.2011
آدرس برای حمایت

 
افراد:
آزاده سپهری – ابراهیم آوخ -  امیر محسن محمدی -  امین حصوری –  امین بیات -  انور میر ستاری -  آمادور نویدی -  بهروز فراهانی -  بهرام چوبینه – بصیر نصیبی -  بهمن شفیق - برهان عظیمی -  بهرام رحمانی -  بهروز سورن – پروین ریاحی –  پرویز داورپناه – پویان انصاری -  سیاوش عبقری -  سام قندچی -  سیامک مویدزاده - شهاب شکوهی - شهلا صفائی - شهلا عبقری -  شکوه میرزادگی -  صبری بهمنی - صادق تهرانی - طاهره خرمی -  طیبه اسدی - علی ندیمی – عباس سماکار - عباس منصوران - علی دروازه غاری -  علی پیچگاه -  علی فرمانده - علی طایفی - عباس بختیاری – فریبا ثابت -  فرهاد مهدوی -  فرهاد حیرانی – فرهنگ قاسمی -  فیروزه راد -  کورش عرفانی -  رضا هیوا -  جمشید صفاپور – جعفر پویه -  جهانگیر محبی - ح ریاحی –  حسن حسام -  حنیف حیدرنژاد -  حسین نقی پور -  حسن بهگر -  رسول شوکتی – مینا انتظاری -  مهری زند - مینو همیلی -  محمود خلیلی -  محمد رضا اسکندری -  مهناز قزلو -  محمد توفیق اسدی -  مجتبی نظری -  نیلوفر بیضائی -  ناهید باقری -  ندا نوآور -  هوشیار اسماعیلی - ی صفائی -  
 
رسانه ها
 
سایت آزادی بیان
 
سایت بولتن
 
وبلاگ آزاده سپهری
 
رادیو همبستگی با کارگران – گوتنبرگ
 
وبلاگ اشتراک
 
سایت شکوه میرزادگی
 
وبلاگ کانون دفاع از کارگران
 
نشریه سینمای آزاد
 
ایرانسکوپ
 
سایت لجور
 
وبلاگ اندیشه
 
سایت اشتراک
 
پارس دیلی نیوز
 
سایت آفتابکاران
 
احترام آزادی
 
وبلاگ برسان سلام یاران
 
وبلاگ نی لبک هائی که انسان را سرودند
 
سایت گزارشگران
 
وبلاگ خبری گزارشگران
 
وبلاگ کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین
 
وبلاگ شاهین شهر
 
سایت رنگین کمان
 
 
نهادهای سیاسی اجتماعی و فرهنگی
 
سازمان زنان 8 مارس – ایران – افغانستان
رادیو آوا - هانور
کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین
کانون پشتیبانی و دفاع از مبارزات مردم ایران - هانور
کانون دفاع از دمکراسی در ایران - هلند
انجمن فرهنگی اندیشه - گوتنبرگ
جامعه رنگین کمان
شورای کار -  کمون
کانون همبستگی با کارگران ایران - گوتنبرگ
بنیاد اندیشه و آزادی بیان
بنیاد اسماعیل خویی
 آسیل کمیته گروه ایران - گوتنبرگ
کمیته آمریکائیان – ایرانیان پیشرو
انجمن فرهنگی ایران همراه- گوتنبرگ
رادیو همراه – گوتنبرگ
هیئت تحریریه پارس دیلی نیوز
 
 امضاء ها ادامه دارد....

ه‍.ش. ۱۳۹۰ فروردین ۴, پنجشنبه

آکسیون حمایت از مبارزات مردم خاورمیانه هر جمعه در کلن تا سقوط آخرین دیکتاتور

فردا جمعه نیز ساعت 17.00 تا 18.00 چهارمین آکسیون هفتگی حمایت ازمبارزات  مردم خاورمیانه در کلن برگزار می شود. با توجه به اینکه جمهوری اسلامی نیروهای سرکوبگر سپاه پاسداران را برای سرکوب مردم سوریه به شهر درعا فرستاده است و دولت سوریه متحد رژیم ایران است و مردم سوریه در تظاهرات نه به ایران و نه به حزب الله می گفته اند بنابراین ما نیز در این آکسیون باید صدای مردم سوریه باشیم و رژیم ایران و سوریه را هر چه بیشتر افشا کنیم و بر ضرورت مبارزه مشترک مردم کشورها تاکید کنیم.
از آنجائی که دولت سرکوبگرایران و بحرین دستشان به خون مردم آلوده است می بایست از مردم بحرین دفاع کنیم و هر دو دولت سرکوبگر را افشا کنیم و صدای مردم بحرین و ایران باشیم.
باتوجه به اینکه فردا روز خشم در بحرین سوریه و یمن است تظاهرات فردا از اهمیت بیشتری برخوردار می باشد. امیدوارم در تظاهرات فردا لااقل چند نفری از ایرانیها در این آکسیون شرکت کنند و فقط به دادن شعارهای همبستگی بین المللی اکتفا نکنند و واقعا حمایت عملی و شرکت کنند.


Freitag der 26. März, 17 bis 18 Uhr: 
Wieder Versammlung/Kundgebung an Kalk Post

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۲۹, یکشنبه

آنارشیسم به زبان ساده

از Bert Arian‏، در تاریخ شنبه, مارس 19, 2011‏ 

 
جنگ، تکرار زندگی، دزدی، بهره کشی سرمایه داران از مردم و کارگران رنجبر، کشتارهای سیاسی و اعدام یا همان قتل عمد دولتی و...هم اکنون معضلات زندگی بشر در گستره ی گیتیست. آیا تا کنون جهانی بی مرز، بی جنگ، بی تضاد طبقاتی و فقر مالی و بی آقا و سرور تصور نموده اید؟ اکنون تصور کنید جهانیرا که همه ی مردم در آن توانایی کار کردن دارند، به شغلی مفید مشغولند و پول از میان رفته است؛ هر کس هرچه میخواهد از فروشگاه، رایگان خرید میکند و رایگان هم ارائه میکند؛ بی وجود هیچ واسطه ی بی ارزشی همچون پول! این مبادله ی کالا به کالا نیست.
این جهان بی حکومت بی مرز ایده آل ماست. دلیل اصلی مخالفت دولتها با آنارشیسم همینست که دشمن مالی منافع مالی و قدرت سیاسی سرمایه دارانست. سرمایه داران در حال حاضر بی هیچ تلاشی ارزش بسیار بالاتری از ما دارند که عرق ریختن و تلاش بی وقفه سرگرمی ماست! ـ
حق رای سرمایه داران در سراسر جهان، بویژه آمریکا، بالاترین حق رائ است. اصلا رای مردم در هیچ دولتی ملاک نیست! آیا باور ندارید که رییس جمهورها، سیاستمداران و دولتمردان، در گذشته پادشاهان، همه و همه انسانهایی عادی هستند که هیچ تفاوتی با ما ندارند؟...آیا در مردم آمریکا فردی باهوشتر و بالیاقت تر از اوباما یا بوش فاشیست وجود ندارد؟ یا در ایران کسی سالمتر از احمدی نژاد یا رفسنجانی یا خامنه ای وجود ندارد؟ 
در روزگار نو، مردم در تعاملات اجتماعی خود هیچ نیازی به دولت و حکومت ندارند؛ گه گاه نیازشان به دولت می افتد که آن هم برای حل مشکلیست که خود دولت آفریده! ـ
در گذشته پادشاهان با شعار اداره کردن مردم، به قدرت شخصی خود میپرداختند و حمایت ار مرزها! و در واقع مردم جهان تنها جنگ و دیکتاتوری و هزاران هزار پیامد مخرب دیگر را از سوی حکومت متوجه بودند؛ لذا در جوامع، فیلسوفان و روشنفکران مردم را به سوی جمهوری میخواندند که به آنان "جمهوری خواه" میگویند. ـ
آنان میپنداشتند که جمهوری، آزادی بشر را تضمین خواهد نمود؛ زیرا قدرت اداره ی شاه میان چهار قوه و 400 نفر پخش میشود و دیکتاتوری وجود نخواهد داشت. ـ 
اما جمهوری در واقع تنها یک گام نزدیک شدن  به ایده آل بود.البته جمهوری اسلامی جمهوری نیست.چون جمهوری هیچ قدرتی والای چهار قوه ندارد، یعنی رهبر یا پادشاه ندارد، جمهوری دینی یعنی دیکته کردن یک عقیده به انسانهایی با اندیشه ها و مشاید عقاید مختلف. ـ
اما در ایده آل ما قدرت پادشاه میان تک تک مردم پخش میشود و هر کدام مسئولیت نگهداری خود، اقتصاد خود، روابط اجتماعی خود و فکر شخصی خود را به عهده دارد و دولت جمهوری که به جای اداره کردن مشغول رسیدن به قدرت سیاسی ریاکارانه ی خود شده است  از میان میرود. ـ
در این میان تمام دولتهای کنونی برای حفظ قدرت دیکتاوری خویش "آنارشیستها" را "هرج و مرج طلب" میخوانند. این ویژگی همه ی دولت هاست. ـ
آنارکو=آن+آرکو----» آن=قید منفی، ضد....آرکو=حاکم،پادشاه، قدرت سیاسی
پس آنارشیست یعنی ضد قدرت سیاسی و بی حاکم یا اقتدار گریز! اما در برخی دیکشنری ها این واژه "هرج و مرج طلب" تلقی شده که تقریبا یعنی همان "فتنه گر" تلقی کردن شورشیان ایران!
اگر در یک کارخانه، کاراگران شش ماه حقوق نگیرند مسلما دست به اعتصاب و تخریب میزنند، آیا این کارشان هرج و مرج انداختن در کار منظم کارخانه نیست؟ یا آیا انقلاب مردم بر ضد پادشاهان کهن، هرج و مرج نبود؟ پس چگونه هرج و مرج یعنی شورش برای برانداختن دولتها و رسیدن به جهان ایده آل میتواند امری منفی باشد؟
همه ی دولتها، یک عادت دارند؛ منفی جلوه دادن دشمنان خود و فریب عوام مردم با شعارهایی همچون استقلال! استقلال از که؟ بیگانگان یعنی چه کسانی؟
انسانهای دیگر روی کره؟ اگر دروغی به نام "استقلال" نباشد مردم جهان بی هیچ محدودیت جغرافیایی دوستانه در کنار یکدیگر زندگی میکنند، و دولتی برای جنگ آفرینی نخواهد بود.
برتری نژادی یا همان فاشیسم هم از موانع بشر برای رسیدن به جهان ایده آلست. البته فاشیسم معناهای دیگری هم دارد: اعتقاد به برتری یک عقیده، اعتقاد به برتری یک فرد بر دیگران
در واقع فاشیسم در مرحله ی نخست یک اعتقادست و اصولا عقاید هیچکدام از سوی یک انسان بی طرف پذیرفته نمیشوند. بلکه یا به ارث میرسد و یا برای رهایی از عقیده ای دیگر پذیرفته میشوند. برای نمونه من با یکی از مسیحیانی که مسلمان شده است حرف زده ام، تا توانست از مضحک بودن دین مسیح و پاپ و کشیش و کلیسا گفت. اما این که چرا مسلمان شد:ـ 
چون محمد نمیگوید من پسر خدا هستم!ـ
بگذریم، تنها مزیت جمهوری اینست که بستری نسبتا آزاد برای بیان اندیشه های همه ی مردم ایجاد میکند، که البته جمهوری مذهبی از همین یک مزیت هم مبراست! ـ
در طول تاریخ همواره مردمانی بوده اند که دروغهای مملکتها را بر ملا کرده اند، اما همواره دولت یا حکومت دیگری جایگزین آن شده است و با جایگزینی یک بیماری به جای بیماری دیگر، مشکل بیماری حل نخواهد شد! ما نظامی هماهنگ از مردم میخواهیم.ـ
در جامعه ای که شعور باشد، شکستن قوانین معنی ندارد، زیرا همه علاقه مند به نظم نظام بی قدرت سیاسیشان هستند پس: ـ
در ایده آل ما: مدیریت جای حکومت را میگیرد، تعهد جای قانون را....و اصلاحات جای مجازات را؛ مورد آخر بعدا توضیح داده خواهد شد. ـ
این مسلما آینده ی بشرست. ما فقط در تحقق هرچه زودتر این آرمان تلاش میکنیم. اتحادیه ی ما رییس ندارد. اگر پرسشی در این باره داشتید خودم پاسخگو خواهم بود. ـ
 
نماد آنارشی
تهران

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۲۷, جمعه

آکسیون حمایت از مبارزات مردم لیبی و مردم خاورمیانه هر جمعه در کلن تا سقوط آخرین دیکتاتور

آکسیون حمایت از مبارزات مردم لیبی و مردم خاورمیانه که پیش از این چند بار روز های جمعه برگذار شده بود, در آکسیون 11 مارس تصمیم گرفته شد که هر جمعه در کلن در یک مکان دائمی و ساعت مشخص ثابت تا سقوط آخرین دیکتاتور از تاریخ 11 مارس به طور هفتگی همچنان ادامه پیدا کند. در هفته گذشته به مبارزاتی که در یکایک کشورهای خاورمیانه در جریان بود مانند عراق , لیبی و....اشاره شد و هر فردی می توانست نظرات خود را در مورد مبارزات هر کشوری که در جریان است بیان کند. در روز جمعه گذشته یکی از شرکت کنندگان با اشاره به طرح منطقه ممنوعه پرواز بر فراز لیبی معتقد بود که این طرح باید در افغانستان فورا به اجرا در بیاید چراکه از جمله در عملیات نیروی هوایی آمریکایی 9 کودک  کشته شده اند.

Freitag der 18. März, 17 bis 18 Uhr: 
Wieder Versammlung/Kundgebung an Kalk Post

Nächste Woche Freitag zur gleichen Zeit gibt es eine gemeinsame Aktion
mit der Antifa Teheran und die folgenden Freitage sind ebenfalls
Kundgebungen an Kalk Post angemeldet.

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۲۶, پنجشنبه

فایده وبلاگ نویسی برای وبلاگ نویسان چیست ?

چند روز پیش عزیزی از من پرسید فایده وبلاگ نویسی چی هست برات ? نان داره ? آب داره ? پول توش هست ? آخه چه فایده ای دارد?

امروز که به خاطر گردن درد مدت بیشتری  زیر دوش  حمام بودم داشتم مرتب به این سئوال فکر می کردم البته بهش به شوخی گفتم  بعد از چند سال دیگر دید چشممان کم می شود, عصب های دستمان از کار می افتد و دیگر دست و چشممان ناقص می شود و هیچ سود دیگری هم برایمان نخواهد داشت.

تا اینکه امروز نگاهی انداختم به مطالب وبلاگ خودم  و وبلاگهای دیگر تا اینکه اینگونه چمع بندی کردم :

1- وبلاگ نویسانی که خبر رسانی می کنند و نقش به سزائی در خبر رسانی مستقل داشته اند و در بسیاری از موارد اخبار مهم و دسته اولی را به ایران و جهان رسانده اند.

2- بخشی از وبلاگ نویسان به تحلیلگران خوب سیاسی یا ورزشی یا اقتصادی و.... تبدیل شده اند.

3- بخشی از وبلاگ نویسان به اندازه یک روزنامه نگار حرفه ای فعال بوده اند و هستند.

4- در بسیاری از وبلاگها می توان مطالب جالب , زیبا و سرگرم کننده ای پیدا کرد.

5- بسیاری از وبلاگ نویسان توانسته اند در مبارزه با استبداد و عبور از سانسور اطلاعات و اخبار نقش بسیار خوبی را بازی کنند.

6- وبلاگ نویسان توانسته اند انحصار خبر رسانی را از دست رسانه های بین المللی و روزنامه ها و نشریات احزاب و دولتها خارج کنند.

7- امروزه سایتهای اینترنتی و روزنامه های اینترنتی کمتر می توانند سانسور کنند چراکه هر گاه دست به سانسور می زنند به هر حال مطالب و نوشته های سانسور شده در وبلاگها منتشر می شوند.

8- در برخی از وبلاگها مطالبی را می توان یافت که در هیج کجای دیگر تا کنون منشر نشده است.

9- به دلیل مستقل بودن و آزاد بودن نویسندگان وبلاگ نویس ما کمتر شاهد خود سانسوری هستیم.

10- به دلیل مستقل بودن و آزاد بودن نویسندگان وبلاگ نویس اعتماد بیشتری نسبت به آنان وجود دارد و مطالبی را در وبلاگها می توان یافت که نویسندگان آن فقط مطلب را برای نشر به وبلاگ دلخواه خود می فرستند و همین امر باعث شده است که برای یافتن مطالب خوب و متفاوت می بایست به سایتها و وبلاگهای زیادی مراجعه کرد

11- پدیده وبلاگ نویسی انحصارنوشتن را از دست تعدادی نویسنده حرفه ای خارج کرده است .

12- وبلاگ نویسی باعث شده است که افراد زیادی بتوانند نبوغ گوناگون خود را شکوفا کنند و هنر های خود در زمینه های مختلف هنری را به راحتی در اختیار دیگران بگذارند و ما شاهد وبلاگهای خوبی در عرصه های گوناگون هنری هستیم.

13 - عمده مطالبی که در سایتها منتشر می شود از افرادی است که دارای نام هستند ولی وبلاگ نویسان نوشته ها ی عامه مردم را منعکس می کنند و در پی نام های کذائی افراد نیستند.

14- یکی از ارزشهای وبلاگ نویسی آن است که می توان با نوشتن چند خط  , انسانی را شاد کرد یا خود را در غم کسی که عزیزی را از دست داده است شریک کنیم یا غم و شادی خود را با دیگران تقسیم کنیم.

15 - وبلاگ نویسان توانسته اند از دیگر وبلاگ نویسان بسیار یاد بگیرند یا در شرایط سخت با یکدیگر ابراز همدردی کنند و همینطور دوستان زیادی پیدا کنند.

16- وبلاگ نویسان توانسته اند در مبارزات مردم با دولتها تقش مثبتی را ایفا کنند

17- وبلاگ نویسان توانسته اند دوستانی از دیگر کشورها که وبلاگ نویس هستند پیدا کنند. دوستانی که من یکی برایشان ارزش بسیاری قائل هستم حتی با اینکه با بسیاری از آنها اختلاف سیاسی و نظری دارم

18 - وبلاگ نویسان در آموزش سازماندهی و مبارزه نقش خوبی ایفا کرده اند.

19- وبلاگ نویسان در سازماندهی کمپین های مجازی و حقیقی بسیار فعال عمل کرده اند.

20- من وبلاگ نویس دل بسیاری را شاد کرده ام و بسیاری دل مرا شاد کرده اند و  در مواردی هم که کسی را رنجونده ام همچنان خجالت زده آن دوستان هستم  ولی می دانیم که یکی از خصوصیات انسانی اشتباه کردن و همیشه تجربه آموختن است و من هم مستثنی نیستم

نظام جلالی

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۲۴, سه‌شنبه

چهارشنبه سوری؛ درگيری شديد در شاهين شهر اصفهان

لحظاتی پيش و درپی حمله وحشيانه نيروی انتظامی به جوانانی كه سر خيابان فردوسی مشغول رقص و پايكوبی بودند دامنه خشونت به تمام شاهين شهر كشيد.درحال حاضر درگيری شديد در فردوسی و مخابرات اتفاق افتاده و پليس چندبار شليك هوايی كرده اما در منطقه موسوم به خونه چوبيها متاسفانه بعلت بن بست بودن تعداد زيادی از هموطنانمان بشدت زخمی يا دستگير شدند. شاهين شهر از حالت چهارشنبه سوری خارج شده و بيشتر شبيه وضعيت  بحرين  و....است. مزدوران گارد ويژه سپاه در پارك بانك استان كمين كرده و هر لحظه ممكن است به مردم حمله كنند.
در خانه چوبی ها در اصلی را بسته اند و از ورود کسانی که ساکن نیستند به شدت جلوگیری می کنند و فقط ساکنین خانه چوبی ها و اقوام آنها اجازه ورود دارند و درگیری ادامه دارد

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۲۳, دوشنبه

هدف جمهوری اسلامی از ساخت فیلم مستند بلندیهای بادگیر در آمریکا چیست ?



محمد رضا میر ابراهیمی (به اصطلاح خواننده ) که بیشتر شبیه به مامور وزارت اطلاعات است به عنوان تهیه کننده و کارگردان فیلم مستند "بلندیهای بادگیر" از او نام برده شده است. در این به اصطلاح فیلم که البته بیشتر مصاحبه مستند هدفمند و گزینشی محسوب می شود تا فیلم مستند , عمده کسانی که در این فیلم مستند انتخاب و با آنها مصاحبه شده است به سئوالات هدفمند میر ابراهیمی که بیشتر شبیه یک بازجوئی است  پاسخ های دلخواه او را می دهند. سبک کار این مستند بسیار شبیه به مستند های تلویزیون جمهوری اسلامی مانند مستند "سراب" است که توسط وزارت اطلاعات ساخته شده بود. در واقع این به اصطلاح مستند همان مستند سراب است که اینبار به جای اروپا و کانادا به مسئله رفتن ایرانی ها به آمریکا می پردازد.افرادی که آنها را جمهوری اسلامی در این فیلم به بازی سیاسی گرفته است و در اصل نوعی اعتراف است و حرفهایی که در دهان آنها می گذارد. مستندی که عمدتا بر اساس زندگی ایرانیان مهاجر به ظاهر ناموفق و سرخورده ساخته شده است و تمام تلاش این به اصطلاح فیلم مستند که به صورت مصاحبه و اعترافات به سبک جمهوری اسلامی است که القا بد بودن مهاجرت به خارج از کشور و گل و بلبل بودن زندگی در جمهوری اسلامی است.
قطعا دوبله این مستند به زبانهای دیگر و پخش آن در سینماهای جهان تاثیرات بدی را در افکار عمومی مردم جهان نسبت به ایرانیان بر جا خواهد گذاشت و بایکوت کردن این فیلم مستند وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی وظیفه هر ایرانی است. 
نامی که جمهوری اسلامی بر روی این مستند گذاشته است نیزدر واقع نام فیلم معروفی است . بلندی های بادگیر از ایمیلی برونته ، 1939 
یک رمان عاشقانه است که به طرز زیبایی روایت عشق و نفرت را به تصویر کشیده است. دختری ثروتمند (Merle Oberon) دوست پسر و عاشق واقعی و ثابت قدمش، لورنس الیویر (Laurence Olivier) را از خود می‌راند، اما خیلی زود متوجه اشتباهش می‌شود. البته زمانی این اتفاق می‌افتد که او در بستر مرگ قرار گرفته و آن دو , دوباره همدیگر را ملاقات می‌کنند.
"بلندي‌هاي بادگير" نخستين و تنها رمان اميلي برونته است که بار اول سال 1847 با نام مستعار اليس بل منتشر شد. دومين چاپ اين رمان پس از مرگ نويسنده با بازبيني خواهرش شارلوت روي پيشخوان کتابفروشي‌ها رفت که خودش نويسنده‌اي چيره‌دست بود و بسياري رمان "جين اير" او را بهترين کار خواهران برونته مي‌دانند.

 فيلمي ديگر هم سال 1992 به همين نام به کارگرداني پيتر کامينکسي توليد شد که جوليت بينوش و رالف فاينس در آن نقش‌هاي اصلي را بازي کردند.

در اینجا چند مستند را ملاحظه بفرمائید که بهترین پاسخ به فیلم مزخرف بلندیهای بادگیر وزارت اطلاعات است.

http://andishehnovin.blogspot.com/2011/03/blog-post_14.html

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۲۱, شنبه

اعتراف و اشاره غیر مستقیم بی بی سی به وجود گرایشات آنارشیستی در میان جنبش جوانان خاورمیانه

آقای بزرگمهر شرف الدین دربی بی سی فارسی  مطلبی تحت عنوان : از نسل فیس بوک تا شهروند - سیاستمدار می نویسند :
فیس بوک
اعتراضات مصر با ایجاد یک صفحه در فیس‌بوک آغاز شد و به سقوط حسنی مبارک انجامید
تحولات منطقه که از تونس تا ایران را به لرزه در آورده بیشتر از منظر جامعه شناختی و نسل شناختی قابل تفسیر است تا در چارچوب نظریه های سیاسی.
خاورمیانه و شمال آفریقا شاهد تولد نسل نوینی است که منطق رفتارش را نمی توان بر پایه نظریه های سنتی سیاسی درک کرد.
آنها را "نسل فیس بوک" یا "انقلابی های توئیتر" می خوانند. اما به نظر می رسد این قبیل عناوین کمی ساده انگارانه انتخاب شده اند. فیس بوک و توئیتر زادگاه این نسل نیستند، بلکه تنها مکانی اند که می توان در آن رفتار نسل را زیر نظر گرفت.
نسل جدید نسل خلق شبکه های مدرن و پیچیده اجتماعی است و فیس بوک و توئیتر را باید تنها پاسخی بازاریابانه به این نیاز اجتماعی – اقتصادی دانست.


'شهروند- سیاستمدار'

تغییری که این نسل در منطقه ایجاد خواهد کرد حتمی است اما ماهیت این تغییر قابل پیش بینی نیست؛ به این دلیل ساده که این نسل، خود قالب مشخصی برای خواست هایش ندارد، یا دقیق تر اگر بگوییم از مانیفست نویسی بیزار است.
نسل نو به خیابان نیامده تا همچون پدران و مادرانش انقلابی اسلامی، حکومت کمونیستی یا هیچ "مدینه فاضله" دیگری خلق کند؛ تنها چیزی که صراحتا می خواهد "آزادی ارتباط با جهان" و بهره مندی از "حقوق جهانی" است.

بسیاری به این افسارگسیختگی به دیده تردید می نگرند و بی سر و سامانی این جنبش ها را بهترین دلیل برای بی ثمری آنها می دانند.

این بدبینی یادآور بدبینی به پدیده "شهروند-روزنامه نگار" است که به تازگی توانسته جای پای خود را در رسانه ها محکم کند.

زمانی اصحاب رسانه می گفتند که هیچ گزارش ارزشمندی خارج از "شبکه های عظیم خبری" نمی تواند تولید شود، اما شهروند- روزنامه نگارها خلاف این را ثابت کردند و عملا فارغ از کاغذبازی های شبکه های خبری و روزنامه ها، تبدیل به یکی از کارآمدترین جریان های خبررسانی شدند.


به نظر می رسد ناسیونالیسم رایج در میان کشورهای عربی رنگ باخته و نوعی همگرایی میان نسل نو دیده می شود. اما عامل این همگرایی برخلاف گذشته نه تمایلات افراطی دینی است و نه تهدید اسرائیل و مساله فلسطین.
حالا این اتفاق در سپهر سیاسی و اجتماعی در حال تکرار است. شاید بتوان نام این انقلابی های جدید را "شهروند- سیاستمدار" گذاشت.
جوانان امروز خاورمیانه تمایلی به عضویت در احزاب و نهادهای بروکراتیک سیاسی ندارند، اما کماکان می خواهند فعالیت سیاسی داشته باشند. شاید برای همین باشد که بسیاری از جنبش های منطقه بدون رهبر هستند، اما کارآمدی بالایی دارند.

از این منظر شاید بتوان گفت که اشتباه منتقدانی که صرفا به دلیل عدم رهبری یا عدم سازمان یافتگی، جنبش سبز یا جنبش های مشابه در منطقه را بی ثمر می دانند، این است که می خواهند یک پدیده مدرن اجتماعی را در چارچوب سیاست سنتی تعبیر و تفسیر
کنند.

پدیده ای تاریخی

پدیده نوینی که در خاورمیانه شکل گرفته از نظر تاریخی منحصر به فرد است، هم از بعد منطقه ای و هم از بعد جهانی.
از منظر منطقه ای باید توجه کرد که نسل نو خاورمیانه فارغ از مرزها و مکاتب فکری به نوعی همدلی رسیده که سابقه آن در تاریخ معاصر این پاره از جهان دیده نمی شود.

ایرانیان و اعرابی که سال ها به هم بی توجهی عامدانه داشتند حالا آخرین تحولات یکدیگر را با دقت دنبال می کنند و جوانان شان از حال هم باخبرند. برای بعضی از جوانان ایرانی تماشای حضور مصری ها در میدان تحریر تقریبا همان قدر هیجان آور است که تماشای تظاهراتی در میدان آزادی تهران.

در میان کشورهای عربی هم به نظر می رسد ناسیونالیسم رایج رنگ باخته و نوعی همگرایی میان نسل نو دیده می شود. اما عامل این همگرایی برخلاف گذشته نه تمایلات افراطی دینی است و نه تهدید اسرائیل و مساله فلسطین.


رشته این پیوندها را باید در همان باور به "همه چیزهای جهانی" دنبال کرد.
اما توفیق این نسل در نوع تحولات سیاسی ای که در منطقه ایجاد کرده، از منظر جهانی هم منحصر به فرد است.
در دهه شصت نسلی یاغی و هنجارگریز در غرب شکل گرفت که علیه چارچوب های حاکم قیام کرد.
این "نسل مجهول" از سایه سنگین ایدئولوژی و سبک زندگی پدرها و مادرهایش به تنگ آمده بود و می خواست طرحی نو دراندازد.
این نسل اگر چه انقلاب فرهنگی عظیمی در جهان ایجاد کرد اما در عمل نتوانست تغییر سیاسی بنیادینی به وجود آورد؛ تغییری از جنس آنچه جوانان خاورمیانه در حال خلق آن هستند و از این منظر پرچمدار تاریخی و جهانی آن به حساب می آیند.

لینک مطلب

http://www.bbc.co.uk/persian/world/2011/03/110311_l10_.shtml



همانطور که خوانندگان ملاحظه می کنند نویسنده مطلب آقای بزرگمهر شرف الدین به یک واقعه تاریخی اشاره می کند که در دهه شصت نسلی یاغی و هنجارگریز در غرب شکل گرفت که علیه چارچوب های حاکم قیام کرد اما نویسنده عمدا که آنها را" نسل مجهول" می نامد و نمی گوید که ماهیت مبارزه جوانان دهه شصت چه بود و چه می خواستند و با چه چیزی به مبارزه برخواستند و چه کسانی آنها را سرکوب کردند و اشتراکات جنبش دهه شصت با جنبش کنونی در چیست و آیا رابطه ای  بین این دو جنبش وجود دارد یا نه?

به باور من اصطلاح" شهروند سیاستمدار" و
" نسل مجهول" چیزی نیست جز آنارشیسم که به هر حال نباید انتظار بیشتری از بی بی سی داشته باشیم.
در اینجا برای روشنتر شدن بحث بهتر است نگاهی بیندازیم به مقاله ای در رادیو فرانسه از خانم سپیده فرخنده و مقاله آقای احمد مهرانفر که در وبلاگ خودشان قلمرو دانش در باره جنبش جوانان دهه شصت نوشته اند.



احمد مهرانفر
 نگاهی به جنبش دانشجویی می 1968 )

 تحولاتی که در اثر  وقایع ماه مه 1986 م.(اردیبهشت1347 خ)در فرانسه رخ داد جهان را تا دو دهه دچار تغییرات روبنایی کرد.در ماه مه1968 م. دانشجویان و جوانان فرانسوی در یک اعتراض سراسری خیابان ها را به تصرف خود درآوردند.پاریس مرکز ثقل این خیزش عظیم بود. سنت انقلابی چپ فرانسوی پس از انقلابات1789-1831-1848 و کمون پاریس1871 بیانگر و گویای انقلاب دیگری بود. اما این بار انقلاب، انقلاب جوانان و دانشجویان و انقلاب علیه سنت ها بود. انقلابی که معیار اصلی اش شورین بر نگرش های پدر سالارانه و مقدس مآبانه بود.شورشی که بر علیه محافظه کاری سیاسی احزاب چپ و راست به راه افتاده بود. این شورش بر علیه مذهب، خانواده و قیود ارتجاعی به حرکت در آمده بود.
شارل دوگل(رئیس جمهور وقت فرانسه)به یاری حزب کمونیست فرانسه توانست از پیوند میان طبقه کارگر این کشور با دانشجویان مبارز جلوگیری کند.آری دو گل رئیس جمهور دولت بورژوایی با حزب کمونیست متحد شد تا خیزشی را سرکوب کند که بر استثمار بورژوایی و محافظه کاری چپ شوریده بود. حزب کمونیست فرانسه به یاری ث.ژ.ت(اتحادیه کارگری منتسب به این حزب)موفق شد تا از ورود دانشجویان به داخل کارخانه ها جلوگیری کند.
در واقع نقطه شروع اعتراضات جنبش ماه مه بر اساس اعترض به جداسازی جنسیتی در دانشگاه های فرانسه بود که به مرور زمان از این فاز خارج و شکل وسیع تر و رادیکال تری را به خود گرفت. و مرحله به مرحله اساس خانواده، پدرسالاری و سرمایه داری را زیر سوال برد. مرحله نهایی شورش ماه مه خیزش برای تصرف کارخانه ها و اتحاد دانشجویان با کارگران بود. در این مرحله بورژوازی و چپ محافظه کار فرانسه به شدت احساس خطر کردند و برخورد پلیس و نیروهای امنیتی شکل خشونت آمیز به خود گرفت. در حقیقت دولت ابزارهای سرکوب خود را مشخصا برای جلوگیری از وقوع یک انقلاب کارگری به خیابانها کشاند و حزب کمونیست-ث.ژ.ت نیز در ممانعت از ورود دانشجویان به کارخانه ها از دولت پیشی گرفتند چرا که شورش دانشجویان سیاست های حزب و اتحاد شوروی را هم در بر میگرفت. در آن روزها صفحات روزنامه "اومانیته"(بشریت)ارگان حزب از فحاشی به دانشجویان افکنده بود: خرده بورژوای مرفه - دشمنان طبقه کارگر _ چپ روها - تروتسکیستهای ماجراجو و..
در حالی که جنبش ماه مه 68 دربرگیرنده طیف وسیعی از دانشجویان بود که بسیاری ازآنها در خانواده های کارگری و متوسط متولد شده و رشد یافته بودند. دهه ی 60 میلادی دوران مبارزات وسیعی در جهان سوم محسوب می گردد:
در آسیای شرقی و جنوب شرقی انقلاب چین و مبارزات رهایی بخش مردم کامبوج و ویتنام رخ داده بود. در آمریکای لاتین مبارزات مسلحانه چریک علیه دولتهای دست نشانده  ی نظامی جریان داشت. در آفریقا جنبش ضد استعماری شعله ور گشته بود و در خاورمیانه رادیکال ترین جنبش انقلابی چپ-مسلح متولد شد. اما در بین این جنبش ها دو جنبش مسلح : 1-جنبش مسلح آمریکای لاتین به رهبری و الگو گرفته شده از "ارنستو چه گوارا" 2-جنبش مسلح آسیای شرقی به رهبری "مائوتسه دون " و "هوشی مینه" الگوی مبارزه ی نسل جوان محسوب می گردید.
شیوه ی مبارزه ی آمریکای لاتین (گوارایستی) روشی کاملا متفاوت با مبارزات احزاب کمونیست کوبا، آرژانتین، پرو و شیلی بود. زیرا عنصر "چریک" و تکیه ی این عنصر بر مبارزه ی مسلحانه آن هم در کانون روستاها و کوهستان ها با شیوه ی کار احزاب چپ پیرو مسکو تفاوت داشت. احزاب پیرو مسکو با تکیه بر الگوی کار سیاسی اتحاد شوروی (آن هم سیاست نیکتا خورشچف) در بسیاری جهات به انزوا رفته و مبارزاتشان دچار خمودگی و رکود شده بود. در برخی از این کشورها احزاب کمونیست عملا به مبارزه ی خارج از کشور رو آورده و در جنبش مبارزاتی داخلی عملا دخالتی نداشتند. حتی در کوبا حزب کمونیست این کشور در مقطعی به حمایت از دیکتاتور حاکم (فولگنیستو باتیستا) دست زده بود.(قبل از انقلاب 1959 م.)
در حقیقت سرکوب دیکتاتوری های دست نشانده ی آمریکای لاتین از یک سو و تز ضد انقلابی«همزیستی مسالمت آمیز» خروشچف و حزب کمونیست شوروی،چپ جهانی را در شرایط بدی قرار داده بود.
پیروزی مبارزه ی مسلحانه ی مردم کوبا که در کوه های «سیرا مائسترا» شکوفا شده و سربازان یک ارتش شورشی حقوق دان جوانی به نام «فیدل کاسترو» قرار داشت.کاسترو یک بار به جرم قیام علیه حکومت به حبس ابد محکوم شد اما بعد از مدتی آزاد گردیده بود.در ژوئیه ی 1959م. ارتش شورشی به سوی هاوانا پایتخت کوبا حرکت کرد.این در حالی بود که واحدهای دیگر این ارتش در دیگر نقاط کوبا به پیروزی هایی دست یافته بود و در هاوانا و دیگر شهرها قیام مردمی در جریان بود.پیروزی ارتش مردمی بر دیکتاتوری باتیستا موجب گردید تا حکومت انقلابی جوان بر کوبا حاکم شود.در بین رهبران جنبش دو کمونیست جوان وجود داشتند که کاسترو و دولت انقلابی را تشویق به انجام اصلاحات رادیکال می نمودند:ارنستو چه گوارا  و  رائول کاسترو.تغییر سیستم بانکی،اصلاحات ارضی به نفع دهقانان،خلع ید سرمایه داران و مصادره ی اموال شرکت های سرمایه داری خارجی از جمله خواست های آن ها بود.
در مدت کوتاهی چه گوارا  به عنوان وزیر کشاورزی و بعد از آن رئیس بانک مرکزی کوبا برگزیده شد و دست به اصلاحات عمیق اقتصادی زد.چه گوارا در پی پیاده کردن طرح «انسان نوین» بود.انسانی که از قیود سرمایه آزاد و به موجودی تبدیل شود که هدفش خدمت به همنوعان و تولید در جهت رفاه بشر باشد.چه گوارا چنین انسانی را با قواعد و قوانین و نگرش شوروی نمی شناخت و نمی پذیرفت.او دستیابی به جامعه ای که چنین انسانی را در خود پرورش دهد را از راه جنبش قهر آمیز چریکی ممکن می دانست.جنبش قهر آمیزی که حکومت های دست نشانده امپریالیستی را سرنگون سازد . به همین منظور برای سازماندهی مبارزه چریکی به آنگولا ( در آفریقا ) و پس ازآن بولیوی ( در آمریکای لاتین ) رفت . مرگ چه گوارا در بولیوی باعث نشد که این مبارزه در همین جا خاتمه پذیرد . " کارلوس ماریگلا" یکی دیگر از رهبران و تئوریسین ها ( نظریه پردازان ) جنگ چریکی بود که اعتقاد به مبارزه مسلحانه در درون شهرها داشت و کتاب " راهنمای چریک شهری" را به رشته تحریر درآورد . ماریگلا بعدها به الگوی عملی جریانات چریک شهری دنیا تبدیل شد .
در سال 1949م . ارتش سرخ چین به رهبری حزب کمونیست این کشور پس از سالها موفق به سرنگونی دیکتاتوری راست گرای "ژنرال چیان چای چک" شد و مائوتسه دون رهبر ارتش و دبیر کل حزب ، تاسیس جمهوری خلق چین را پس از این سرنگونی در میدان اصلی شهر پکن اعلام کرد . مائو بر خلاف طیف سنتی و قدیمی حزب معتقد به میارزه مسلحانه یا تکیه بر دهقانان بود . چین کشوری وسیع بود که 80 درصد آن را جمعیتی دهقان تشکیل می داد . نظام فئودالی ( زمین داری ) حاکم بسیار عقب مانده و متکی بر سنت های قدیمی امپراطوری چین بود . دهقانان حکم برده داشتند و زنان از حقوق اولیه انسانی محروم بودند . جریان کوچک نگاه داشتن پای زنان در جعبه های چوبی یکی از جنایات و فجایعی بود که در روستاها و شهرها رخ می داد . فحشا و اعتیاد در شهرهایی چون شانگهای و پکن در حال رشد بود و کنترل اقتصاد در جنوب چین در دست شرکتهای سرمایه گذاری خارجی بود که کالاهای خود را با قیمت های سرسام آوری با پول چینی مبادله می کردند .
حزب کمونیست چین موفق شد با سازماندهی کانون های مبارزه مسلحانه در کوه ها و در دل روستاها و ایجاد یک ارتش بزرگ به تصرف روستاها بپردازد . " مناطق سرخ " درحقیقت مرکز استقرار فعالان سیاسی چین بود که علیه حکومت مبارزه می کردند . در این مناطق سیستم اداری ، زمین های اشتراکی ، واحدهای ارتش سرخ ، دادگاه های انقلابی و مدارس سوادآموزی تاسیس و مشغول به کار می شدند . علاوه بر این ، مائو به سازماندهی در شهرها نیز توجه داشت و کارگران شهرهای بزرگ را نیز به مبارزه جذب می کرد .
مناطق آزادشده سرخ کم کم رو به گسترش گذاشت و در پی آن و پیروزی علیه ارتش تجاوزگز ژاپن نیز در محبوبیت حاکمان این مناطق نقش مهمی ایفا کرد. در اوائل سال 1949 " راهپیمایی بزرگ " آغاز شد .
واحدهای ارتش سرخ از سراسر چین راهپیمایی بزرگی را آغاز کردند . در بین را مبارزه مسلحانه ادامه داشت و روستاها به تصرف درمی آمدند . زمین ها بین دهقانان تقسیم می شدند و فئودالها محاکمه می شدند . سرانجام ارتش سرخ با دادن ده ها هزار نفر تلفات پکن را به تصرف خود درآورد . و تز مائو مبتنی بر "تصرف شهرها از طریق روستاها" به پیروزی رسید . این الگو نیز از جمله الگوهایی بود که جوانان را در دنیا به خود جلب می کرد . از طرف دیگر اندیشمندان و فیلسوفان چپ گرا در آمریکا و اروپا نیز علیه سنت های موجود بر چپ دنیا و اتحاد شوروی شوریده بودند.
"هربرت مارکوزه" فیلسوف آلمانی ساکن آمرکا و دیگر اندیشمندان جریان مرسوم به "مکتب فرانکفورت" از جمله کسانی بودند که به روش عملکرد جریان چپ پیرو مسکو نقد داشتند. در حقیقت این نقد به سالهای پیشین یعنی به دوران انقلاب های کمونیستی-کارگری در اروپا برمی گشت.بسیاری "جورج لوکاچ" کمونیست مجارستانی را پرچمدار این خیزش فکری می شمارند. لوکاچ وزیر(کمیسر) فرهنگ در حکوت چپ گرای 1918 مجارستان بود.این جمهوری عمر زیاد طولانی نداشت و با سرکوب سرمایه داران و زمین داران مجارستان از بین رفت(اوت 1919). لوکاچ پس از این شکست مجبور به ترک این کشور شد(1920) و تمام تلاش خود را معطوف به مطالعات فلسفی و زیبایی شناسی نمود. او از فلسفه برداشتی غیر از برداشت رسمی شوروی داشت و دیالکتیک استالینی را رد می کرد . مطالعات وی در زمینه هنر-ادبیات و فلسفه و آثار ماندگارش چون "تاریخ و آگاهی طبقاتی-1923 " ، "لنین ، مطالعه ای در وحدت اندیشه و عمل-1924" و "زیباشناسی-1963" و "هگل جوان-1938" به طور مشخص نشان دهنده ی دیدگاه های باز و بی تعصب او از فلسفه ی مارکسیستی بود.(از آن جمله کتاب «ویرانی عقل-1954» که به سیر فلسفی و گرایش های سیاسی مردم آلمان از قرن 19 به بعد می پردازد که سرانجام جهان بینی ناسیونال سوسیالیسم و هیتلر از دل آن بیرون می آید)
لوکاچ را بنیان گذار مکتب فرانکفورت می شناسند که از دل آن فیلسوفانی چون مارکوزه،هورکهایمر،آدورنو بیرون آمدند.
مارکوزه نیز برداشتی آزاد از انسان داشت . انسانی که در چرخ دنده های نظام سرمایه داری از خود و جامعه اش بیگانه شده بود . " انسان تک ساحتی " اثر مهمی بود که مارکوزه در این مورد از خود به جا نهاد . مارکوزه متعقد بود که در جوامع صنعتی طبقه ی کارگر به دلیل "رفاه"ی که از سوی سرمایه داری به او داده شده به طبقه ی متوسط نزدیک شده و خصلتهای انقلابی ِ خود را از دست داده است در نتیجه وظیفه ی مبارزه و انقلاب به عهده ی روشنفکران یا کارگرانی است که "فکرشان" را به عنوان نیروی کار می فروشند ، مارکوزه این دسته از کارگران را "پرولتاریای یقه سفید" می نامید .
در حقیقت چهار چهره ی مارکس ، مائو ، مارکوزه و چه گوارا الگوهای نسل شورش گر ماه مه 1968 محسوب می شدند . و تاثیرات جنبشها و جهان بینی های این چهار نفر که خود ومحصول زمانه ی خود بودند الگوی جنبش مه 68بود .
دانشجویان ، دانش آموزان و جوانان فرانسوی با نفی قیود خانوادگی ، پدرسالاری و قیمومیت گرایی حرکت نوینی را به شکل "خودانگیخته" و "خود جوش" ایجاد کردند .
همانطور که در ابتدای مقاله اشاره کردم جنبش علیه تبلیغات و جداسازی جنسیتی در دانشگاه ها آغاز شد اما در مدت کوتاهی به جنبشی همه گیر در بین کارگران ، کارمندان ، هنرمندان ، و روشنفکران تبدیل گشت .
کارخانه ها به تصرف کارگران ، ادارات به تصرف کارمندان و سالن های تئاتر و سینما به تصرف بازیگران ، نقاشان و نوازندگان و بیمارستان ها به تصرف کارمندان و پرستاران در آمد. شعار اساسی ِ ماه مه 68 "قدغن کردن ، قدغن است" بود که می خواست نشان دهد بایستی ورای آنچه که دولت بورژوایی ، احزاب و سندیکاهای رسمی می گویند و می خواهند باید فکر کرد و انتخاب نمود . این جنبش مشخصا ضدسرمایه داری بود ، حمله ی داشجویان و دانش آموزان به ساختمان بورس پاریس و به آتش کشیدن این مرکز اقتصادی ِ سرمایه داری بهترین دلیل بر این مدعاست .
جنبش ماه مه جنبشی انترناسیونال ( بین المللی ) و ضد نژادپرستانه بود . هنگامی که  رهبر شناخته شده ی جنبش یعنی "دانیل کوهن بندیت " ( که دارای ریشه ی یهودی – فرانسوی – آلمانی ) بود توسط پلیس دستگیر و از فرانسه اخراج شد ، او پنهانی به فرانسه باز گشت و در دانشگاه اشغال شده " سوربن " به میان دانشجویان رفت . دولت در رسانه های رسمی به او حمله کرد و او را یک " یهودی ِ آلمانی " خواند . در حقیقت دولت قصد داشت تا با بر انگیختن یک احساس قدیمی ِ ضد آلمانی  مردم را علیه جنبش و رهبرانش تحریک کند . اما فردای آن روز یک شعار بود که سوربن و تمام پاریس را به لرزه در آورد ، شعاری که توسط همه ی معترضین فریاد زده می شد : " ما همه یهودیان آلمانی هستیم " .
احزاب و سندیکاهای رسمی که در رهبری ِ جنبش برای خود جایگاهی نمی دیدند و از طرفی بر اساس عملکرد و تئوری " سکتاریستی " ( فرقه  گرایانه ) شان ادعای رهبری ِ مردم و طبقه ی کارگر را داشتند در مدت زمانی خیلی کوتاه در برابر جنبش موضع منفی اتخاذ کردند . سندیکاهای کارگری از اعضایشان خواستند تا دانشجویان را حتی با خشونت از کارخانه ها بیرون کنند زیرا معتقد بودند : " این خوده بورژواها می خواهند طبقه ی کارگر را از رهبری اش جدا کنند ".
در عرصه ی هنر و فرهنگ نیز انقلابی رخ داده بود . سالن های تئاتر تصرف شده بود و هر روز جلسات بحث و گفتگو در مورد هنر و برداشت آزاد ، انسانی و متعهد از آن در جریان بود . جنبش حتی در بین روشنفکران نیز شکاف انداخته بود و آنها را وادار کرده بود تا در این مبارزه ی نوین طبقاتی موضع گیری کنند : ژان پل سارتر به میان کارگران اعتصابی کارخانه ها رفت و سخنرانی و از آنها پشتیبانی نمود . آندره مالرو که  آن روز بر مسند وزارت فرهنگ ژنرال دوگل نشسته بود جنبش را به شدت محکوم کرد و " آلن تورن " از این که جنبش ، نظام تولید گرا ( تولید برای تولید نه برای رفاه مردم ) و مدرنیته ی سرمایه داری را زیر سوال برده از آن به شدت انتقاد کرد .
حزب کمونیست فرانسه که بعد از جنگ جهانی دوم بزرگترین سازمان چپ فرانسه محسوب و در اطاعت از حزب برادر بزرگتر ( شوروی ) گوی سبقت را از همه احزاب پیرو مسکو ربوده بود در این زمان دچار بحران عظیمی شد . سازمان جوانان این حزب تنها سازمان حزبی بود که این چنین خیل عظیم جوانان را در بر گرفته بود . جنبش باعث شد تا بسیاری از این جوانان به تفکر مطلق گرا که شوروی و نظام سرمایه داری ِ دولتی در این کشور را تنها بدیل سوسیالیستی می دانست شک کنند . بسیاری از این اعضای جوان از حزب جدا شدند و به گروه ها ، احزاب و محافل مائویستی و گواراییستی پیوستند .
ژنرال دوگل در دوران شکل گیری جنبش برای بازدید از ارتش آلمان به آن کشور سفر کرده بود . اوج گیری جنبش باعث شد تا دوگل به فرانسه باز گردد و در اولین حرکت اقدام به انحلال مجلس نموده و دستور یک انتخابات جدید را بدهد . پلیس و ارتش به یک حمله ی سراسری و جدید دست زدند و همه ی احزاب سیاسی ( از چپ و راست ) از این اقدام پشتیبانی کردند. دانشجویان ، دانش آموزان و جوانان فرانسوی با نفی قیود و روابط خانوادگی همچون ازدواج ، روابط خشک پدر و فرزندی ، روابط دانشگاه با دانشجو ، پزشکان با پرستاران ، ارث ، با خیزش به سوی شکستن دیسیپلینهای حزبی خط شوروی در حقیقت اولین گام مبارزه نوین را به خوبی برداشته بودند . اما فرصت نیافتند پیوند خود را با طبقه کارگر به صورت کامل بر قرار کرده و تکلیف خود را با ساختارهای جامعه ی سرمایه داری روشن سازند . به هر حال جنبش ماه مه 68 فزانسه باید روشن می ساخت که آیا به وجود " حزب  " به عنوان یک تشکل سازمان دهنده نیاز هست ؟ نهاد جدیدی که قرار است به جای خانواده ی سنتی گذاشته شود چیست ؟ با سرنگونی ِ پارلمان بورژوایی چگونه دستگاه دولتی سرمایه خرد خواهد شد و چه چیزی جایگزین آن می شود ؟ از دل جنبش ماه مه 68 رویکرد جدیدی در مسایل اجتماعی و سیاسی بیرون آمد که در روابط بین افراد ، سازمانها ، جنبش های اجتماعی تاثیر نهاد . در عرصه ی سیاسی رادیکالیسم جای خود را پیدا کرد و جریانات چریکی مانند " بادرماینهوف " و "ارتش سرخ – RAF "( در آلمان ) ، " بریگاد سرخ " ( در ایتالیا ) ، و "پلنگان سیاه " ( در آمریکا )  جریانات مسلح گوارایستی در ایران " آرمان خلق " و "چریک های فدایی خلق " تاسیس و فعال شدند .
جنبش ضد تسلیحات اتمی و جنبش ضد جنگ ، جنبشهای اجتماعی مثل حاشیه نشینان , رنگین پوستان ، مدافعان محیط زیست و ....از جمله حرکت هایی بودند که به صورت مستقیم و غیر مستقیم از این رویداد مهم تاثیر پذیرفته بودند .
جنبش ماه مه 1968 برگ زرینی از حرکت ضد سرمایه داری در تاریخ است که بایستی بیش از اینها به آن پرداخت و مورد بررسی و تحلیل دقیق اش قرار داد . چرا که توانست بسیاری از سنت های مستحکم سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی را زیر سوال برده و نوید یک دنیای بهتر را از منظر چپ بدهد.
لینک مطلب
http://domainknowledge.blogfa.com/post-283.aspx

گاه شمار

تظاهرات، اعتراض ها و اصلاحات

به قلم : سپیده فرخنده 
رادیو فرانسه
تاریخ انتشار مقاله 19/04/2008 به روز شده 10/05/2008 13:04 TU

DR
اعتراض به جنگ ویتنام و سختگیری های مسئولان اداری دانشگاه در22 مارس 1968 حادثه ای روی داد که می توان آن را سر آغاز جنبش 1968 دانست. گروهی از دانشجویان در اعتراض به دستگیری دوستان دانشجوی خود که به خاطر شرکت در تظاهرات ضد جنگ ویتنام دستگیرشده بودند، ساختمان اداری دانشگاه نانتر     (Nanterre) را اشغال می کنند.
 از این روز به بعد یک جریان دانشجویی به نام "جنبش 22 مارس" به رهبری یک دانشجوی 23 سالۀ علوم اجتمائی به نام دانیل کهن بندیت (Daniel Cohn-Bendit) پدید می آید. رئیس دانشگاه این دانشجویان را "سگ هار"(« les enragés »)  می نامد و برای چند روز کلاس های دانشگاه را تعطیل می کند و چند تن از دانشجویان را به شورای انظباطی دانشگاه فرا می خواند. در همۀ ماه آوریل در گیری میان دانشجویان و مقامات دانشگاه ادامه می یابد.

راه پیمائی سندیکاهای کارگری

در سال 1968 ، برای نخستین بار پس از 14 سال، سازمان های کارگری که به فراخوان سندیکای CGT و حزب کمونیست برای گردهمائی اول ماه "می" پاسخ مثبت داده بودند اجازۀ راه پیمائی دریافت می کنند. در این تظاهرات، مسئولان حفظ نظم سندیکای CGT  اجازۀ ورود  با پلاکارد مائویستی، تروتکیستی و آنارشیستی نمی دهند و میان این جریانات و سندیکای  تنش به وجود می آید.

عملکرد پلیس وتظاهرات دانشجویی

 درتاریخ دوم ماه می  دانیل کهن بندیت، یک روز "ضد امپریالیستی" اعلام می کند. اما رئیس دانشگاه نانتر را تعطیل می کند. روز بعد، سی صد دانشجو درحیاط دانشگاه سوربون به حمایت از دانشجویان دانشگاه نانتر تجمع می  کنند. رئیس دانشگاه سربون برای تخلیۀ محوطۀ دانشگاه از دانشجویان اعتراضی، نیروهای پلیس را به دخالت دعوت می کند.  پلیس با قدرت نمائی دانشجویان را متفرق می کند : حدود 500 دانشجو در محلۀ دانشگاهی پاریس، دستگیر می شوند. در این درگیری ها، پلیس برای نخستین باراز گاز اشک آور علیه دانشجویان استفاده می کند. سه روز بعد در تاریخ ششم ماه "می" تظاهرات همبستگی برای آزادی دستگیرشدگان و محکوم شدگان با شعار "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد" برگزارمی شود. در جریان این راهپیمائی نه صدوچهل و پنج نفر زخمی و 422 نفر دستگیرو زندانی می شوند.

رهبران جنبش مه 68© AFP
رهبران جنبش مه 68
© AFP

پژواک راهپیمائی ها در پارلمان
از این روز به بعد، رهبران جنبش دانشجوئی خواستار برگزاری تظاهرات همه روزه از ساعت 6 و نیم بعد از ظهرمی شوند و به این ترتیب در فردای حملۀ وسیع پلیس به دانشجویان تظاهرات دیگری با شرکت 30000 نفر در پاریس برگزارمی شود. روز هشتم ماه "می"، هنگامی که سوربون همچنان بسته است و یک تظاهرات جدید صورت می گیرد، پارلمان فرانسه به بحث در بارۀ نا آرامی های دانشگاه می پردازد.
دانشجویان و کارگران
در نهم ماه "می"، دانشجویان دانشگاه تولوز تصمیم می گیرند دست به اعتصاب نامحدود بزنند. در پی آن، دانشگاه های نانت و لیون و پس ازآن، اکثر دانشگاه ها فرانسه به اعتصاب نا محدود می پیوندند. در شهرهای دیژون و لیون، با وجود مخالفت سندیکای CGT  کارگران به دانشجویان می پیوندند.
 سنگرهای کارتیه لاتین
در دهم ماه "می"  برای نخستین بار دانشجویان با از جا کندن سنگ فرش کوچه ها و خیابان های کارتیه لاتن (Quartier Latin) سنگر می سازند. در شب همین روز مذاکرات میان دولت و دانشجویان که مستقیماً از رادیو پخش می شد با شکست رو برو می شود. پلیس ضد شورش در ساعت 2 بامداد حمله به سنگر را آغاز می کند. در این درگیری ها 367 نفر زخم های عمیق بر می دارند که 251 تن از آنان مأموران پلیس ضد شورش هستند.
اعتصابات
از این پس سندیکاهای کارگری اعتصاب عمومی اعلام می کنند و از چهاردهم "می" اشغال کارخانه ها توسط کارگران آغاز می شود. کارخانه های Sud-Aviation و    Renault از معروف ترین شرکت هایی هستند که کارگران آن، در شهرهای مختلف، دست به اشغال کارخانه ها می زنند.
دبیرکل CGT خواهان افزایش دست مزد ها و کاهش ساعت کار می شود اما هر گونه اتحاد عمل با جنبش دانشجوئی را رد می کند. در تارخ 18 می دوگل پس از اجلاس شورای وزیران خطاب به جورج پمپیدو نخست وزیر وقت می گوید:"اصلاحات آری، آشوب خیر."
برای نخستین باردربیستم "می" کارکنان رادیو تلویزیون دولتی با کنترل دولت بر دستگاه خبری به مخالفت بر می خیزند. اعتصابات روز به روز گسترش می یابد چنانکه در تاریخ 21 "می" بین 8 تا 10 میلیون در اعتصاب اند. دانیل کهن بندیت در 22 می از فرانسه اخراج می شود و به آلمان اعزام می شود. دانشجویان دو روز بعد در تظاهرات همبستگی با "دانی"، فریاد می زنند:"همۀ ما یهودی های آلمانی هستیم !".  و شش روز بعد، دانی، علی دغم حکم اخراج، به پاریس بر می گردد و در سوربن کنفرانس می دهد.
اصلاح قوانین کار
در تاریخ 25 "می"  پمپیدو، نخست وزیر، نماینده های کارفرمایان و کارگران را گردهم می آورد و در تاریخ 27 می اصلاحات زیر را اعلام کند:
-         افزایش دست مزد پایه
-         پذیرش چهارمین هفتۀ مرخصی با حقوق برای کارگران و کارمندان
-         افزایش حقوق مدنی سندیکاها
در همین روز سندیکای CGT در خیابان ها به تظاهرات دست می زنند و احزاب جریان های چپ با حضور پیر مندس فرانس (Pierre Mendès-France) رهبر حزب سوسیالیست فرانسه دراستادیوم ورزشی شارلتی (Charletty) میتینگ برگزار می کنند.
یک روز بعد وزیر آموزش پرورش استعفا می کند.
 روز بعد دوگل به مدت 24 ساعت از چشم خبرنگاران و وزرای خود ناپدید می شود و هیچ کس نمی داند وی کجاست.دوگل روز سیم می ناگهان ظاهر می شود اعلام می کند که من هستم و استعفا نمی کنم اما مجلس را منحل می کند. در انتخابات جدید احزاب راست 79 در صد کرسی ها را از آن خود می کنند.        
 ژنرال دوگل در ماه "می  خواستاربرگزاری یک همه پرسی در مورد ساختار قدرت شده بود. یک سال بعد در 27 آوریل 1969  این همه پرسی برگزار می شود  پاسخ رای دهندگان به این همه پرسی منفی است ودوگل استعفا می دهد.

لینک مطلب

http://www.rfi.fr/actufa/articles/100/article_1858.asp






















 تنظیم : نظام جلالی

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۱۷, سه‌شنبه

شعار های پیشنهادی برای 17 اسفند در ایران

برابری , آزادی , این است ترانه و ندا
............
زنان زندانی آزاد باید گردند
..............
چماق بر سرم نزن خواهرتم , مادرتم
 ............
خشونت بر زنان , توحش است , توحش
................
زنان ما بیدارند از خشونت بیزارند
..................
حکومت زن ستیز نابود باید گردد
..................
ندای ما بیدار است, ندای ما نمرده است
...................
زنان ما بیدارند از دیکتاتور بیزارند
..................

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۱۵, یکشنبه

برای پاسخ به مهاجرانی در دفاع از خامنه ای و تطهیر او

  عطا‌ء الله مهاجرانی در سخنرانی اخیرش در دفاع از اصلاح در برابر انقلاب به دو تفاوت میان ایران و مصر اشاره می کند: یک - استقلال ایران در برابر وابستگی مصر به آمریکا و دوم - عدم فساد اقتصادی خامنه‌ای در برابر فساد مبارک و خانواده‌اش. او در مورد خامنه‌ای می گوید: "خود من که از آغاز انقلاب در مجلس بودم و در دولت بودم و آیه الله خامنه ای را می شناسم به عنوان منتقد ایشان اقرار می کنم که یک نقطه‌ی خاکستری حتی نه تاریک در زندگی اقتصادی ایشان و خاندانشان نمی شود پیدا کرد." ایشان راه آینده را اصلاح طلبی دانست که ممکن است باتوجه به پیشینه تاریخی استبداد در ایران سالهای سال طول بکشد

...........آقای مهاجرانی باز تخم دو زرده کرد.


............بهترین پاسخ را باید در شعار تظاهرات روز سه شنبه به این مهاجرانی گوساله داد, البته از هم اینجا از گوساله معذرت خواهی می کنم.


............آقای مهاجرانی,  اگر کمی خفه شی , کسی نمی گوید که لالی.


.............به خامنه ای گفتند بی شرمی و وقاحت را از که یاد گرفتی گفت از عطاالله مهاجرانی


..........از کوزه همان طراود که در اوست.


.....................
هارون الرشيد ، طبيب مخصوصي از يونان آورده بود، كه بسيار موردتكريم و احترام بود. روزي بهلول بر وي وارد شد ، پس ازسلام و احوال پرسي از طبيب سوال نمود : شغل شما چيست؟طبيب از باب تمسخر، به بهلول گفت:شغل من: " زنده كردن مرده هاست." بهلول در جواب گفت: اي طبيب تو زنده ها را نكش ،"
مرده زنده کردنت پيش كش

.................  
   آقای مهاجرانی در سیاهی (خامنه ای ) که  نقطه خاکستری  وجود ندارد


...............سخنان اخیر مهاجرانی در تطهیر خامنه ای دزد و جنایتکار توهین به شعور یک ملتی است.


................. آقای مهاجرانی خایه مالان در جهان صنعتگرند.


..........آقای مهاجرانی در کفنش رید.


........مگر اینکه همان امثال فرخ نگهدار برایتان دست بزنند.


........آقای مهاجرانی خواب دیدی خیر باشه
............
روزي بهلول، پيش خليفه " هارون الرشيد " نشسته بود . جمع زيادي از بزرگان خدمت خليفه بودند . طبق معمول ، خليفه هوس كردسر به سر بهلول بگذارد. در اين هنگام صداي شيهه اسبي از اصطبل خليفه بلند شد. خليفه به مسخره به بهلول گفت: برو ببين اين حيوان چه مي گويد ، گويا با تو كاردارد. بهلول رفت و بر گشت و گفت: اين حيوان مي گويد: مرد حسابي حيف از تو نيست با اين" خر ها "نشسته اي. زودتر از اين مجلس بيرون برو.ممكن است كه : " خريت " آنها در تو اثر كند  


..........................
بهلول روزی پای بر جاده ای می گذاشت.
کاروان خلیفه ( هارون الرشید ) با جلال و
شکوه  آشکار شد.
خلیفه خواست ، با او شوخی کند.
گفت : موجب حیرت است که تو را پیاده
می بینیم ! پس” الاغت ” کو ؟
بهلول گفت: همین امروز عمرش را داد به
” شما.”.................
ابلهي از بهلول پرسيد : آدمي را طول عمر چقدر باشد؟بهلول گفت: آدمي را ندانم . اما تورا طول عمر بس دراز باشد.....!

.........
روزي هارون الرشيد به اتفاق بهلول به حمام رفت. خليفه از بهلول پرسيد: اگر من غلام بودم چقدر ارزش داشتم؟
بهلول گفت: پنجاه دينار
. هارون بر آشفته گفت: ديوانه ، لنگي كه به خود بسته ام فقط پنجاه دينار است.بهلول گفت: منهم فقط لنگ را قيمت كردم . وگرنه خليفه كه ارزشي ندارد

 ..............
روزي هارون الرشيد و جمعي از درباريان به شكار رفته بودند. بهلول نيز با آن ها بود. آهويي در شكار گاه
ظاهر شد. خليفه ، تيري به
سوي آهو افكند ولي تيرش به خطا رفت و آهو گريخت. بهلول فرياد زد:" احسنت. "خليفه بر آشفت و گفت: مرا مسخره مي كني ؟.بهلول گفت : " احسنت " من براي آهو بود، نه براي " خليفه
                  .
.......................
قاضي شهر فوت كرد و جمعيت انبوهي به تشييع آمده بودند . كسي بهلول را گفت: زمان تشييع جنازه بهتر است آدم در جلوي تابوت قرارگيرد يا عقب تابوت؟بهلول گفت: جلو يا عقب تابوت فرقي ندارد ،بايد سعي كرد: " توي تابوت قرار نگرفت؟
............
بهلول پاي پياده بر راهي مي گذشت . قاضي شهر او را ديد و گفت: شنيده ام " الاغت سقط شده " و تو را تنها گذارده
است
! بهلول گفت: تو زنده باشي. يك موي تو به صد تا الاغ من مي ارزد

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۱۲, پنجشنبه

ایجاد صفحات فیس بوک مخصوص سازماندهی و تظاهرات هر روز ه در خیابان

پس از آنکه 3شنبه های اعتراض در سطح جنیش اعتراضی طرح گردید ما در شبکه اینترنت شاهد نظر دیگری بودیم که با توجه به حوادث مشابه در خاورمیانه بر ضرورت سازماندهی تظاهرات هر روزه تاکید می ورزید. هم اینک چند صفحه در فیس بوک وجود دارد. یکی به نام tazahoraat و دیگری به نام  1esfand که ظاهرا از 10 اسفند تا 22 اسفند را برای تظاهرات هر روزه تبلیغ می کنند و صفحه سوم  به نام ta 13 bedar که از 17 اسفند تا 13 بدر را به عنوان مرحله اول تظاهرات هر روزه پیشنهاد کرده است که البته هر سه طرفداران تاکتیک تظاهرات هر روزه هستند . در واقع ظاهرا صفحه های  tazahoraat و 1 esfand  قبل از اولین 3شنبه ها ی اعتراض شروع به کار کرده  و امیدوار بوده اند که بعد از آغاز اولین تظاهرات 3شنبه یعنی 10 اسفند همچنان این روند ادامه پیدا کند و صفحه سوم  ta 13 bedar  که ظاهرا امروز ایجاد شده و امیدوار است که بعد از تظاهرات هفته دوم یعنی 17 اسفند تا 13 بدر تظاهرات هر روزه  شکل بگیرد و این صفحه دوم بر سازماندهی نیز تاکید دارد. ضمنا صفحه ta 13 bedar توسط وبلاگ نویسان اداره می شود . به هر حال ایجاد چنین صفحه هائی تاکتیک تظاهرات هفته ای یکبار را که به نام 25 bahman می باشد را به سمت اتخاذ سریع تر تاکتیک تظاهرات هر روزه سوق خواهد داد.
 

ه‍.ش. ۱۳۸۹ اسفند ۱۰, سه‌شنبه

راه های مقابله با شلیک گلوله های رنگی (پينت بال) نیروهای سرکوبگر به مردم


از این گلوله ها ی رنگی برای نشانه گذاری معترضین استفاده می شود که هم ایجاد ترس کنند بین مردم و هم بتوانند در فرصت مناسب آنها را شناسائی و دستگیر کنند. این گلوله ها ایجاد درد زیادی نیز می کند بنابراین لباس های ذخیم تری بپوشید و کلا مسکن قوی با خود در تظاهرات ها همراه داشته باشید. در صورت اصابت به لباس باید بتوانید لباس خود را عوض کنید بنابر این طوری لباس بپوشید که در چنین شرایطی لباس رنگی شده را بتوانید در بیاورید.
البته به احتمال زیاد این رنگها با محلولی باید قابل پاک کردن باشد که امیدوارم اگر دوستانی اطلاعی در این زمینه دارند و یا با علم شیمی آشنا هستند بتوانند این ماده را معرفی کنند یا اینکه شاید بتوان با استفاده از زبانهای مختلف مطلبی در این رابطه در اینترنت پیدا کرد یا دوستان اگر در خارج  بتوانند با شرکتهای فروشنده ارتباطی گرفته و در این زمینه کسب اطلاع کنند.
مطلب دیگر آنکه در بسیاری از موارد می توان از شیوه های خود آنان بر علیه خودشان استفاده کرد. می توان با پرتاب تخم مرغ رنگی آنها را نشانه کرد تا سر فرصت بتوان از آنها عکس و فیلم تهیه کرد برای  شناسائی کردن یا هر اقدام دیگری که لازم بود
یا اینکه درون تخم مرغ ها می توان روغن سیاه , گیریس , بنزین , نفت , گازوئیل, لجن , چسب مایع و.... پر کرد و آنها را به موتور سواران و نیروهای سرکوبگر پرتاب کنید. البته باید هر کسی خودش فکر کند و شیوه های جدیدی را پیدا کند و یا قبلا وسایل مورد نیاز خود را در جاهائی جا سازی کند و به نحوه حمل آنها فکر کند.
مطمئنا نیروهای سرکوبی که تمام بدنشان بوی نفت و بنزین و گازوئیل بدهد نمی توانند دیگر در خیابان بمانند و در چنین روز هائی که آتش در خیابان وجود دارد (برای مقابله با گاز اشک آور) برایشان خطرناک خواهد بود و سر درد هم خواهند گرفت پس مجبور به ترک خیابان خواهند شد و موتور سواران نیز با برخورد چنین تخم مرغ هائی به صورتشان تعادل خود را از دست خواهند داد .
به هر حال استفاده از شیوه های جدید باعث غافلگیری نیروهای سرکوبگر خواهد شد.
ضمنا در 4شنبه سوری استفاده از این تخم مرغ ها بسیار کارا خواهد بود.

آرش گفت...
دوست عزیزم؛ مواد این گوی های پلاستیکی به سادگی با دستمال پاک میشود. بنابراین توصیه میکنم حتما یک دستمال پارچه ای با اندازه متوسط با خود به همراه داشته باشیم. در ضمن تجربه اینجانب نشان میدهد که درد قابل توجهی هم ندادند. فقط مهم است که از اطرافیان سوال کنیم آیا لباس یا موهای ما رنگی شده است یا خیر. گاهی بدون اینکه متوجه شویم مورد اصابت این گوی ها قرار گرفته ایم. بنابراین بهتر است تنها بیرون نرویم.

تظاهرات مدوام از الان تا 13 بدر در مراکز اصلی خرید باعث تعطیلی بازار خواهد شد

تظاهرات مدوام از نیمه اسفند تا 13 بدر در مراکز اصلی خرید باعث کسادی بازار و تعطیلی بخش عمده آن خواهد شد و رژیم نمی تواند در هر تظاهرات هزاران نفر را دستگیر کند و مدت مدیدی در زندان نگه دارد و همین امر باعث خواهد شد که رژیم نتواند فله ای و گسترده دستگیر کند و هر چه به این روند گسترده و هر روزه سرکوب  ادامه دهد بیشتر باعث فشرده شدن و تراکم خشم و نارضایتی مردم خواهد شد که انفجار اجتماعی و غیر قابل کنترل شدن اعتراضات را برای  رژیم  به همراه خواهد داشت. در چنین شرایطی رژیم نمی تواند راه های ورودی به بازار را ببندد و اگر چنین اقدامی نیز کند باز خود رژیم عامل اختلال در بازار خواهد شد و موجبات نارضایتی بازار را فراهم خواهد کرد.
تظاهرات هر روزه در این ایام عید ضرر مالی زیادی را متوجه رژیم خواهد کرد. در واقع با این روش نوعی اعتصاب به بازار تحمیل خواهد شد. امسال خرید نکردن و تحریم می تواند ضرر زیادی به رژیم چه به لحاظ اقتصادی و چه سیاسی وارد کند. نکته دیگر آنکه مردم می توانند برای خرید در صورت لزوم از بازاریانی که وابسته به رژیم هستند  خود داری کنند و آنها را تحریم کنند و در واقع مردم آگاهانه باید بدانند که از چه کسی خرید می کنند.

چند نکته مهم براي شناسايي لباس شخصیها در بين مردم تظاهر کننده

1- حتما کسی که می خواهد جمعیت را هدایت و رهبری کند  باید گروهی حضور پیدا کنید. یک نفر رهبری و هدایت را به عهده می گیرد و سایر دوستان مواظب ایشان باشید چون نیروهای امنیتی لباس شخصی درون جمعیت روی سر دسته های هدایتگر جمعیت متمرکز می شوند وسعی می کنند خود را به آن فرد نزدیک و با چاقو یا شوک برقی یا اسلحه آن فرد را از جمعیت جدا کنند و با خود ببرند بنابراین مراقب اطراف رهبر گروه به دقت باشید.
2- بعضی از لباس شخصی ها تلاش می کنند نقش انحرافی هدایت جمعیت را به عهده بگیرند و در نقش رهبر جمعیت ظاهر شوند تا بتوانند  به آن سمت و سو دلخواه دهند بنابراین در هر حالتی هوشیار باشید و به آن فکر کنید.
3- افراد لباس شخصی معمولا از لباس خاصی استفاده می کنند که زود برای نیروهای امنیتی قابل تشخیص باشد یعنی از مدل خاص و کمیاب لباس یا از لباس با رنگ های خاص استفاده می کنند یا یک وسیله مشخص همراه خود دارند که در درگیریها اشتباهی دستگیر یا مضروب نشوند و حتی گاهی لباس سبز یا عینک نیز استفاده می کنند و حتی صورت خود را می پوشانند که کمی شبیه به تظاهر کنندگان بشوند.
4- در تظاهرات سعی کنید به همه چیز دقت کنید و در ذهن خود بسپارید و حتی چهره های اطرافیان و حرکتهای آنها را تحت نظر داشته باشید چراکه نیروهای امنیتی رفتارهای عادی ندارند  و چون اهداف خاصی نیز دارند بنابراین رفتارهای آنها متفاوت خواهد بود.